Sabtu, 26 Disember 2015

Tetap dalam jiwa {Bahagian 9}

   Fahrin masih duduk di sisi Iriana . Dia memandang Iriana dengan penuh rasa kasih dan cinta . Iriana masih terbaring begitu . Ayah Iriana sudah pulang kerana ada banyak tugasan penting yang harus dilaksanakan .

   Sudah pukul 4.00 petang . Seorang pengawal keselamatan menyuruh Fahrin pulang kerana masa melawat telah tamat . Fahrin terus pulang . Dia memandang Iriana buat kali yang terakhir dan terus pulang ke rumahnya .

   Pada keesokan pagi, Fahrin datang sambil membawa sebungkus buah dan juga air susu kotak bersaiz besar . Dia juga turut membawa sebuah cawan plastik . Dia meletakkan di atas meja dengan harapan supaya Iriana bangun dan menikmati buah tangan yang dibawa oleh Fahrin .

   Iriana membuka matanya dengan perlahan . Dia memandang sekeliling . Kelihatan Fahrin sedang tersenyum manis di hadapannya .

   "Saya kat mana ni? Apa yang berlaku?" Tanya Iriana sambil mengurut kepalanya . Dia duduk di atas katilnya sambil menggaru kepalanya . Fahrin tersenyum . Tiba-tiba Dayang, Johan dan ayah Iriana datang . Ayahnya terus tersenyum dan menuju ke arah anak gadis tunggalnya itu .

   "Alhamdulillah . Syukurlah kamu dah bangun Riana ." Ucap ayahnya sambil mengucup dahi anak perempuannya itu . Fahrin, Dayang dan Johan tersenyum . Iriana memandang mereka berempat .

   "Aduh, rasa pening kepala ni ." Ucap Iriana sambil meramas-ramas kepalanya . Dayang membelai tangan rakannya itu dengan kasih dan sambil tersenyum .

   "Ayah ada bawa nasi dan sup ayam . Jangan lupa air kegemaran kamu, air laici kotak ." Ucap ayahnya sambil meletakkan di atas meja . Ayahnya membuka penutup bekas nasi dan sup ayam itu .

   "Biar saya yang berikan kepada dia pak cik ." Ucap Fahrin . Ayah Iriana tersenyum lalu menghulurkan bekas nasi yang telah dituangkan dua sudu sup ayam itu . Fahrin menghulurkan sesudu nasi dengan sup ayam itu di hadapan mulut Iriana . Iriana menjadi tergamam dan memandang Fahrin.

   "Apa yang dimenungkan nasi itu Iriana? Makanlah! Kasihan dekat Fahrin . Lenguhlah tangan dia nanti ." Ucap Dayang dalam nada mengusik . Iriana sekadar tersenyum simpul dan memakan nasi yang disuap oleh Fahrin . Fahrin tersenyum .

   "Tak apalah, saya boleh makan sendiri ." Ucap Iriana lalu mengelap mulutnya dengan hujung lengan pakaian hospitalnya .

   "Iriana dah rasa OK?" Tanya Johan . Iriana menggangguk . Dia menjadi agak kekok dan janggal .

                                                               ***

   "Aku akan dapatkan kau juga . Jangan harap kau akan jatuh ke tangan perempuan perampas itu! Hahahahahaha!" Ucap Fitri sambil ketawa macam perempuan gila . Dia masih mencintai Fahrin .

   "Fahrin, kau tunggulah, kalau kau dekat dengan perempuan sial tu, kau tunggu, hidup dia dengan hidup-hidup kau pun akan merana! You are MINE!!!" Jerit Fitri sambil tersenyum . Dia mencapai sebuah buku dan sebatang pen lalu mencoret nama Fahrin pada buku itu .

   "Kau tak pernah nak pandang aku . Kau hanya lebihkan perempuan tu sahaja! Habis, aku ni apa? Tunggul kayu kah?!" Tanya Fitri sendirian . Dia tersenyum sambil menulis nama Fahrin pada buku itu .


   "Kau milik aku ." Ucap Fitri lalu tersenyum sendirian . Dia meletakkan tangannya pada pipinya dan sambung menulis nama Fahrin pada buku itu sambil tersenyum .

                                                                    ***

   "Saya nak ucapkan terima kasih kerana sudi lawat saya ." Ucap Iriana kepada rakan-rakannya . Mereka bertiga tersenyum .

   "Alah, kitakan kawan . Pastilah kitorang risaukan kau . Jangan risau ya Iriana, kitorang selalu ada di sisi kau . Betul tak Fahrin ." Ucap Johan sambil menyiku Fahrin . Fahrin menggangguk .

   Iriana tersenyum . "Ayah, kalau ayah letih, ayah pulanglah tidur di rumah . Tak apa, Iriana tak kisah . Kasihan saya tengok ayah macam ni ." Ucap Iriana slepas memandang ayahnya yang sudah tersenguk-senguk menahan ngantuk .

   "Eh, tak apalah! Yntuk anak ayah, apa sahaja ayah boleh buat . Kamulah satu-satunya anak ayah ." Ucap ayahnya sambil tersenyum . Iriana dan rakan-rakannya tersenyum .

Bersambung...

                                                         

Tiada ulasan:

} .linkwithin_div { background: #EEEEEE; /* Background color for the related posts container */ padding: 0 10px; border-top: 1px solid #DBDBDB; /* Top border for the related posts container */ border-bottom: 1px solid #DBDBDB; /* Bottom border for the related posts container */ } .linkwithin_text { font-family: Rancho; font-size:15px; /* Size for the related posts title */ color:#000; /* Color for the related posts title */ } a#linkwithin_logolink_0, a#linkwithin_logolink_1, a#linkwithin_logolink_2, a#linkwithin_logolink_3, a#linkwithin_logolink_4, a#linkwithin_logolink_5, a#linkwithin_logolink_6, a#linkwithin_logolink_7, a#linkwithin_logolink_8, a#linkwithin_logolink_9, a#linkwithin_logolink_10, a#linkwithin_logolink_11, a#linkwithin_logolink_12, a#linkwithin_logolink_13, a#linkwithin_logolink_14, a#linkwithin_logolink_15, a#linkwithin_logolink_16, a#linkwithin_logolink_17, a#linkwithin_logolink_18, a#linkwithin_logolink_19, a#linkwithin_logolink_20 { display:none; } .linkwithin_posts { width: 500px !important; /* Width for the related posts container */ } .linkwithin_posts a { border: 0 !important; padding-right: 10px !important; -moz-transition: all 0.5s ease-in-out; -o-transition: all 0.5s ease-in-out; -ms-transition: all 0.5s ease-in-out; transition: all 0.5s ease-in-out; } .linkwithin_posts a:hover { background:url(http://40.media.tumblr.com/adb7f6b6b8c71ac2520091cf19d2ae00/tumblr_mlktwglqwr1qkukogo6_100.jpg) !important; /* Background color on mouseover */ border-radius: 15px; } .linkwithin_img_0 { background: #FFE5FF; border: 1px solid #FFE5FF !important; padding: 2px !important; transition:all .2s linear; -o-transition:all .5s linear; -moz-transition:all .2s linear; -webkit-transition:all .2s linear; } .linkwithin_img_0:hover { background: #FF6699; border: 1px solid #FF6699 !important; padding: 2px !important; opacity:.6; filter:alpha(opacity=60) } .linkwithin_img_0 div, div.linkwithin_img_0, .linkwithin_img_1 div, div.linkwithin_img_1, .linkwithin_img_2 div, div.linkwithin_img_2, .linkwithin_img_3 div, div.linkwithin_img_3, .linkwithin_img_4 div, div.linkwithin_img_4, .linkwithin_img_5 div, div.linkwithin_img_5, .linkwithin_img_6 div, div.linkwithin_img_6, .linkwithin_img_7 div, div.linkwithin_img_7, .linkwithin_img_8 div, div.linkwithin_img_8, .linkwithin_img_9 div, div.linkwithin_img_9, .linkwithin_img_10 div, div.linkwithin_img_10, .linkwithin_img_11 div, div.linkwithin_img_11, .linkwithin_img_12 div, div.linkwithin_img_12, .linkwithin_img_13 div, div.linkwithin_img_13, .linkwithin_img_14 div, div.linkwithin_img_14, .linkwithin_img_15 div, div.linkwithin_img_15, .linkwithin_img_16 div, div.linkwithin_img_16, .linkwithin_img_17 div, div.linkwithin_img_17, .linkwithin_img_18 div, div.linkwithin_img_18, .linkwithin_img_19 div, div.linkwithin_img_19, .linkwithin_img_20 div, div.linkwithin_img_20 { -webkit-border-radius: 100px; -moz-border-radius: 100px; border-radius: 100px; } .linkwithin_title { color: #000 !important; /* Color for titles */ font-family: Englebert !important; font-size: 12px !important; /* Font size of posts titles */ line-height: 24px !important; text-align:center; text-decoration: none; -moz-transition: all 0.5s ease-in-out; -o-transition: all 0.5s ease-in-out; -ms-transition: all 0.5s ease-in-out; transition: all 0.5s ease-in-out; } .linkwithin_title:hover { color: #000 !important; /* Color of posts titles on mouseover */ text-shadow: 2px 2px 3px #FB6265; }